‚Wolność – Ją wymyślił dla nas Bóg’. Takie motto towarzyszyło uroczystości nadania imienia Gimnazjum nr 8. Patronem szkoły został ksiądz Franciszek Blachnicki.

Uroczystość nadania szkole imienia, połączona z ceremonią przekazania sztandaru odbyła się 12 października w siedzibie szkoły.
Uroczystości rozpoczął przemarsz zaproszonych gości, nauczycieli oraz uczniów na Mszę Św. w kościele pw. Miłosierdzia Bożego. Po mszy w siedzibie Gimnazjum nr 8 odbyła się gala, w której udział wzięli m.in. arcybiskup metropolita katowicki Damian  Zimoń, władze miasta, a także dyrekcja szkoły.

 – Jestem ogromnie zaszczycona, że mogę powitać tylu znamienitych gości, a w szczególności księdza biskupa. Nasz patron ks. Blachnicki niech będzie wzorem dla wszystkich – powiedziała podczas uroczystości dyrektor szkoły, Bernadeta Figura.

Ks. Franciszek Blachnicki urodził się 24 marca 1921 roku w Rybniku. Brał udział w kampanii wrześniowej 1939 roku, aż do kapitulacji. W październiku w Tarnowskich Górach rozpoczął działalność konspiracyjną. W marcu 1940 roku musiał uciekać przed gestapo. Ujęty w Zawichoście i aresztowany, po kilku tygodniach przesłuchań został wywieziony do obozu koncentracyjnego w Oświęcimiu. Przebywał tam, z numerem 1201, przez 14 miesięcy. We wrześniu 1941 roku został przewieziony z Oświęcimia do więzienia śledczego w Zabrzu, potem do Katowic. W marcu 1942 roku został skazany na karę śmierci przez ścięcie za działalność konspiracyjną przeciw hitlerowskiej Rzeszy. Po ponad czterech miesiącach oczekiwania na wykonanie wyroku został ułaskawiany, a karę śmierci zamieniono mu na 10 lat więzienia po zakończeniu wojny. W czasie pobytu na oddziale skazańców dokonało się nagłe nawrócenie Franciszka Blachnickiego na osobową wiarę w Chrystusa, połączone z decyzją oddania życia na Jego służbę.
W latach 1942-45 przebywał w różnych niemieckich obozach i więzieniach. W kwietniu 1945 roku został uwolniony przez Armię Amerykańską. Po zakończeniu wojny wstąpił do Śląskiego Seminarium Duchownego w Krakowie.

Studiował na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Uzyskawszy magisterium z teologii, 25 czerwca 1950 roku otrzymał święcenia kapłańskie. Jako wikariusz pracował kolejno w kilku parafiach diecezji katowickiej. W pracy duszpasterskiej zwracał szczególną uwagę na formowanie grup elitarnych. Wypracował metodę dziecięcych rekolekcji zamkniętych (Oaza Dzieci Bożych). W latach 1954-56, w okresie wysiedlenia biskupów śląskich uczestniczył w pracach tajnej Kurii w Katowicach. W październiku 1961 roku ks. F. Blachnicki podjął dalsze studia na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. W latach 1964-1972 pracował na KUL-u w charakterze asystenta i adiunkta, współorganizował Instytut Teologii Pastoralnej.

W czerwcu 1972 roku zrezygnował z etatu na KUL-u na znak protestu wobec niezatwierdzenia habilitacji przez Ministerstwo Oświaty. W tym okresie działalności naukowej opublikował ok. 100 prac naukowych i popularnych. W 1963 roku ks. F. Blachnicki podjął na nowo prowadzenie rekolekcji oazowych. W okresie rewolucji Solidarności, ks. Blachnicki powołał do istnienia Niezależną Chrześcijańską Służbę Społeczną, mającą upowszechniać ideę ,,Prawda – Krzyż – Wyzwolenie’. 10 grudnia 1981 roku ks. Blachnicki wyjechał do Rzymu. Tam zastał go stan wojenny.

W roku 1982 osiadł w ośrodku polskim Marianum w Carlsbergu w RFN i rozpoczął organizowanie Międzynarodowego Centrum Ewangelizacji Światło-Życie. Prowadził w nim pracę duszpasterską wśród polskich emigrantów. Kontynuując pracę społeczno-wyzwoleńczą, wydawał biuletyn ,,Prawda-Krzyż-Wyzwolenie’, a w czerwcu 1982 roku założył ,,Chrześcijańską Służbę Wyzwolenia Narodów’ – stowarzyszenie skupiające Polaków i przedstawicieli innych narodów Europy Środkowo-Wschodniej wokół idei suwerenności wewnętrznej i jedności narodów w walce o wyzwolenie. Tę działalność społeczno-wyzwoleńczą prowadził z pobudek religijnych, inspirowany nauką Jana Pawła II, wierny zasadzie ,,światło-życie’. Zmarł nagle w Carlsbergu 27 lutego 1987 roku