Dlatego cytując słowa angielskiego poety Johna Donne’a (…) nigdy nie pytaj, komu bije dzwon; bije on tobie.

Dzwon jest instrumentem muzycznym, perkusyjnym, w którym dźwięk powstaje poprzez drgania instrumentu, pobudzanego uderzeniami serca lub bijaka. Należy do grupy instrumentów określanych mianem idiofonów naczyniowych. Dzwon stał się przedmiotem kultu religijnego. Dzwonienie było formą donośnych, błagalnych modłów. Nakłaniało do modlitwy, było wołaniem o pomoc i ostrzeżeniem przed niebezpieczeństwem. W krajach chrześcijańskich dzwony wzywają na nabożeństwa i do odmawiania modlitwy, swoim dźwiękiem obwieszczają uroczystości i święta religijne.

Dzwony do wież kościelnych zostały wprowadzone po raz pierwszy w 409 roku przez św. Paolina, natomiast w obrębie liturgii Kościoła znalazły się w VII wieku. Od X wieku nadaje się dzwonom imiona. Najdawniejsze dzwony w Polsce nie zachowały się do czasów obecnych. Zwykle po uszkodzeniu zostały przetopione lub zrabowane przez najeźdźców. Tak było przez wieki, także w wieku XX, kiedy to z Ruptawy wywieziono dzwony.

Więcej można przeczytać w najnowszym numerze miesięcznika Jastrząb.