Ten okazały budynek został wybudowany wiosną 1862 roku jako drugi obiekt zdrojowy. Usytuowany został w środkowej części Parku Zdrojowego, po północno wschodniej stronie obecnej głównej alei parkowej. Pierwotnie Dom Zdrojowy (Kur-Haus) składał się z dwóch części: głównej przeznaczonej na cele kuracyjne oraz mieszkalnej przeznaczonej dla lekarza uzdrowiskowego. Styl architektoniczny zwany „szwajcarskim”, w jakim Dom Zdrojowy został wybudowany charakteryzowały jasne elewacje o złożonej kompozycji w układzie „muru pruskiego” z widoczną drewnianą konstrukcją. Od strony placu Dom Zdrojowy posiadał ganek, na który prowadziły pojedyncze wachlarzowe schody. Charakterystyczny element Domu stanowiły ozdobne facjaty umiejscowione na piętrze budynku. W jednej z nich pierwotnie był umieszczony zegar. Od strony południowej do Domu Zdrojowego przylegał nieco mniejszy niż obecnie plac, który służył kuracjuszom do wypoczynku, spacerów i rekreacji. Od strony zachodniej Dom Zdrojowy otaczały alejki, zieleń starodrzewów oraz budynki „Szwajcarki” i pijalni wód. Po wschodniej stronie domu Zdrojowego usytuowany był tzw. folwark, który w uzdrowisku pełnił rolę „dostarczyciela” niezbędnych produktów żywnościowych. Dzięki temu zdrojowisko było samowystarczalne. Ówczesną „lodówkę” pełniła specjalnie wydrążona w skarpie za Domem Zdrojowym „jama”, w której przechowywane były produkty dostarczane z folwarku.

RTEmagicC_domzdrojowy_kasyno_GHM.jpg

Dom Zdrojowy (Kasyno) 1938 – Galeria Historii Miasta

 

Dom Zdrojowy posiadał 20 kabin kąpielowych do terapii wodnej w tym 10 w I i 10 w II klasie, które były wyposażone w wanny wykonane z „pięknego, śląskiego marmuru”. Różnica pomiędzy I i II klasą kabin polegała na tym, iż wanny w klasie I posiadały owalny kształt i były wykonane z jednego bloku marmurowego oraz były wyposażone w złote okucia. Wanny w kabinach klasy II były wykonane z pięciu kawałków marmuru, a ich kształt był prostokątny. W budynku Domu Zdrojowego prócz kabin kuracyjnych znajdowały się jeszcze jadalnia, sala taneczna, czytelnia oraz restauracja. Nieco później w Domu Zdrojowym została zainstalowana ruletka, za sprawą której pojawił się pewien element „niepokoju” związanego z dorabianiem się wielu kuracjuszy. Z tego też powodu wynikały liczne spory, które skutkowały pojedynkami odbywającymi się w lasach zdrojowych. Z tego też względu najpierw salę, w której się znajdowała ruletka, a potem cały Dom Zdrojowy zaczęto nazywać „Kasynem”.

RTEmagicC_kasyno_mazur.jpg

Kasyno – Dariusz Mazur

 

W latach 1864-1866 prowadzone wojny niepomyślnie wpłynęły na ilość przyjeżdżających do Jastrzębia kuracjuszy. W roku 1868 hrabia Königsdorf sprzedał Jastrzębie Dolne wraz ze Zdrojem Spółce Akcyjnej Actien Commandit Gesellschaft reprezentowanej przez kupca Eugeniusza Heimanna z Wrocławia. Wtedy też rozpoczął się okres najpierw powolnego, a później szybszego upadku zdrojowiska. Jeszcze około roku 1870 prowadzone były prace związane z wprowadzaniem zmian i ulepszeń w Zdroju – Dom Zdrojowy został powiększony i praktyczniej urządzony.

RTEmagicC_dom_zdrojowy_czernecki.jpg

Dom Zdrojowy – Czernecki Ryszard

 

W roku 1888 osiedlił się w Jastrzębiu i objął stanowisko lekarza uzdrowiskowego dr  Mikołaj Witczak. W roku 1896 dzięki zaciągniętej w domu generalnym sióstr boromeuszek w Trzebnicy bezprocentowej pożyczce zakupił uzdrowisko o łącznej powierzchni ok. 240 ha wraz z Parkiem Zdrojowym. Dr Witczak zaczął przekształcać Zakład Kąpielowy w uzdrowisko dla dzieci chorych na reumatyzm. Sławę, którą uzdrowisko dziecięce z biegiem upływającego czasu osiągnęło, wzmacniały istotnie dobre wyniki w leczeniu dzieci z pomocą solanki jodowo-bromowej. W roku 1918 dr Mikołaj Witczak sprzedał uzdrowisko niemiecko-austriackiemu Towarzystwu Zdrojowemu, a w roku 1922 Jastrzębie Zdrój zostało przejęte przez administrację polską. W tym samym roku synowie dra Witczaka – Mikołaj i Józef odzyskują kurort. W latach 1922-1938 dzięki dynamicznemu rozwojowi i rozbudowie uzdrowiska Jastrzębie Zdrój stało się największym – pod względem ilości kuracjuszy i obrotów – w województwie uzdrowiskiem. Wtedy też nastąpiła rozbudowa Kasyna o skrzydło wschodnie, w którym mieściła się (i nadal funkcjonuje) duża wielofunkcyjna sala. Centrum życia towarzyskiego mieściło się w Kasynie Zdrojowym, w którym działały Klub Towarzyski, czytelnia oraz sala brydżowa. W roku 1939 uzdrowisko przeszło pod administrację niemiecką – wtedy też sanatoria zamieniono na szpitale i pomieszczenia biurowe. Po roku 1945 przystąpiono do odbudowy uzdrowiska, a w rok później wróciło ono w posiadanie braci Witczaków. W roku 1947 Dom Zdrojowy wraz z 80% uzdrowiska został przejęty pod zarząd Ministerstwa Zdrowia. W roku 1949 w Domu Zdrojowym funkcjonowała kawiarnia, jadłodajnia, a także dom kultury dla mieszkańców.

RTEmagicC_dom_zdrojowy_wnetrze.jpg

22 lipca 1955 roku do użytku publicznego oddano odrestaurowany Park Zdrojowy, a także przeprowadzono remont kapitalny Domu Zdrojowego oraz „Szwajcarki” dokonując wymiany drewnianych konstrukcji dachowych i pokrycia dachów oraz stolarki, położono nowe tynki i rynny oraz wymieniono instalacje elektryczną i grzewczą. W roku 1961 Park Zdrojowy wzbogacił się o nową atrakcję, którą był tzw. zwierzyniec. 29 października 1961 roku odbyła się uroczystość 100-lecia powołania uzdrowiska – została odsłonięta tablica pamiątkowa, którą umieszczono na frontowej ścianie Łazienek w Parku Zdrojowym. Wraz z odkryciem pokładów węgla kamiennego na terenie Jastrzębia Zdroju w od początku lat 60. XX wieku nastąpił intensywny rozwój górnictwa. Wtedy też podjęto plany rozbudowy niewielkiej miejscowości uzdrowiskowej jaka było Jastrzębie Zdrój do 100-tysięcznego miasta. Trzy lata później wskutek działalności górniczej nastąpił zanik źródeł solankowych. Ostatecznie w roku 1994 uzdrowisko zakończyło swoją działalność, a budynek Domu Zdrojowego został przejęty przez Gminę i przekazany Miejskiemu Ośrodkowi Kultury z przeznaczeniem na działalność kulturalną. W roku 1998 Dom Zdrojowy poddano generalnemu remontowi i modernizacji z odtworzeniem ganku frontowego od strony południowej i przywróceniem pierwotnego wystroju. W chwili obecnej w Domu Zdrojowym znajduje się m.in. sala lustrzana, sala „teatralna”, pracownia plastyczna, działają Dziecięca Rewia Taneczna Formacji Tańca „KLIPS”, Dziecięcy teatrzyk „Złota Gęś” i Teatr „Teatr Monitoring”, prowadzone są także zajęcia z nauki gry na gitarze i wiele innych.

RTEmagicC_domzdrojowy_zewnatrz.jpg

Dom Zdrojowy wpisano do rejestru zabytków 30 kwietnia 1993 roku.