Dwór obronny usytuowany został na niewielkim wzniesieniu przy ulicy Klubowej i frontem zwrócony na wschód. Wybudowany został w stylu późnorenesansowym pomiędzy osadami Bzie Dolne i Bzie Średnie w dobrach rycerskich rodziny Rostków w XVII wieku. Niestety nie są znane dokładny rok budowy ani wykonawcy. Budynek postawiono na planie wydłużonego prostokąta, z usytuowanym niesymetrycznie od strony południowej wydatnym ryzalitem. W ryzalicie umieszczona została klatka schodowa oraz sień. Po stronie północnej w późniejszym okresie dobudowano przybudówkę, która posiada użytkowe poddasze. Budynek z nieużytkowym poddaszem jest piętrowy i częściowo podpiwniczony, z dostępem do piwnic od zewnątrz. Wejście główne do budynku usytuowane jest od strony południowej, natomiast od strony wschodniej znajduje się wejście boczne. Elewacje budynku charakteryzują się nieregularnym rytmem okien, posiadają pogrubiony w trakcie ostatniej przebudowy impostowy gzyms pomiędzy parterem a pierwszym piętrem oraz gzyms na krawędzi dachu, które okalają budynek dookoła. Budynek posiada również dekorowane, o renesansowych formach trójkątne szczyty elewacji wschodniej i zachodniej. Pierwotnie prawdopodobnie były one zwieńczone ozdobnymi elementami. Szczyty o gładkiej części górnej osadzone są na wydatnym gzymsie. W ich połowie znajduje się także gzyms kordonowy. W dolnej części szczytów znajdują się wnęki dwuarkadowe o łuku odcinkowym oddzielone od siebie pilastrem z profilowaną głowicą. Do dziś zachowały się częściowo otwory strzelnicze. Na parterze budynku znajdują się pomieszczenia o układzie jednotraktowym, trzy z nich posiadają sklepienia kolebkowe z lunetami, a jedno sklepienie krzyżowo-kolebkowe. Piwnice znajdują się pod wschodnią częścią budynku i składają się z dwóch komór, które przykryte są sklepieniami kolebkowymi.

RTEmagicC_dworbzie_01.jpg

Przypuszcza się, iż Dwór Obronny wybudowano około 1605 roku. Dwór aż do roku 1714 był w posiadaniu rodziny Rostków. Po śmierci ostatniego z  Rostków Dwór aż do roku 1891 należał do rodziny Skrebeńskich. W latach 1891-92 Dwór należał do adwokata z Raciborza – Teodora Hoffmana. Od roku 1892 do roku 1945 właścicielami Dworu byli Wilhelm, a następnie Fryderyk Thau. Podczas II wojny światowej budynek uległ częściowemu zniszczeniu, m.in. zniszczony został ozdobny szczyt elewacji zachodniej, a jego wnętrza zostały splądrowane przez żołnierzy Armii Czerwonej.  Po zakończeniu wojny budynek przeszedł na własność państwa polskiego. W 1957 roku Bzie zostało włączone do powiatu wodzisławskiego, a w rok później po długich staraniach władz (prace remontowe ograniczał brak możliwości wykwaterowania dwóch rodzin zamieszkujących w ocalałej części budynku) konserwator wojewódzki rozpoczął remont i odbudowę Dworu Obronnego. W wyremontowanym obiekcie miały znaleźć się siedziby biblioteki, świetlicy, punktu felczerskiego oraz przedszkole, a na pierwszym piętrze sala posiedzeń rady. Po zakończeniu remontu w części dworu uruchomiona została świetlica. Z powodu braku wykonawcy dopiero w roku 1967 w budynku otwarto ośrodek zdrowia. W roku 1972 Bzie zostało włączone do gminy Ruptawa, a trzy lata później Ruptawę z Bziem włączono do Jastrzębia Zdroju. W roku 1973 w odremontowanych pomieszczeniach Dworu do użytku oddano przedszkole. W 2008 roku ze względu na wymogi przeciwpożarowe w budynku dobudowano dodatkową klatkę schodową. Wykonano także termomodernizację Dworu i odnowiono elewację.

Dwór Obronny w Bziu Zameckim w chwili obecnej jest jedyną zachowaną w tej części Śląska budowlą tego rodzaju. Podobne budowle znajdują się  w Chudowie koło Knurowa i stanową ruiny zamku, a także w Czechowicach-Dziedzicach i stanową ruiny dworu.

Dwór Obronny w Bziu Zameckim został wpisany do rejestru zabytków 5 sierpnia 1966 roku.