Pałac w Boryni wybudowany został w drugiej połowie XVIII wieku, najprawdopodobniej w 1781roku,  w stylu klasycystycznym z wpływami późnego baroku i usytuowany został na niewielkim wzniesieniu dominującym jednak nad okolicą.

Pałac wraz z otaczającym go zespołem zieleni parkowej, na którą składają się m.in. sześćsetletni dąb szypułkowy stanowiący pomnik przyrody, klony czy robinie, wpisany jest do rejestru zabytków 5 lutego 1966 roku.

Budynek pałacu jest symetryczny, o zwartej bryle, wybudowany na planie prostokąta. Obiekt jest podpiwniczony, trzykondygnacyjny (parter, piętro i poddasze użytkowe). Elewacje dłuższe siedmioosiowe, podzielone pilastrami zdobionymi elementami głowic korynckich.  Wszystkie cztery ściany zewnętrzne zdobią wysunięte ryzality. Całość wieńczy gzyms podokapowy. Kolorystyka ścian utrzymana jest w odcieniach bieli. Dach czterospadowy, mansardowy pokryty niemieckim łupkiem kamiennym koloru grafitowego. Do elewacji południowej dobudowano nowy taras parkowy ze schodami. Wejście główne do budynku usytuowane jest od strony północnej, do którego prowadzą reprezentacyjne schody wykończone kamienną okładziną.

Pałac w Boryni wielokrotnie zmieniał swoich właścicieli. Przyjmuje się, iż być może pierwotnymi właścicielami Pałacu była rodzina von Schlutterbach, która swe dobra w Boryni posiadała do roku 1840. W 1882 roku dobra Boryni Dolnej zostały włączone do Książęco-Pszczyńskiego Fideikomisu. Dopiero w roku 1922 tereny Boryni przeszły pod administrację powiatu pszczyńskiego. Wraz z wybuchem II wojny światowej w roku 1939 Borynia znalazła się we władaniu administracji niemieckiej, aż do roku 1945. Po wojnie zgodnie z reformą rolną Pałac przeszedł na własność państwa polskiego, a sam budynek został zaadaptowany na potrzeby szkoły. W 1961 roku miał miejsce remont budynku, podczas którego nastąpiła rekonstrukcja masandrowego dachu z lukarnami krytego dachówką. Podczas remont usunięto także ażurową klasycystyczną balustradę schodów prowadzących na piętro, co było związane z adaptacją budynku na potrzeby szkoły. Kolejny remont przeprowadzony przez Kopalnię Węgla Kamiennego „Borynia” miał miejsce w roku 1987. Jego założeniem było dostosowanie budynku Pałacu do potrzeb Ośrodka Szkoleniowego SiTG. Następnie budynek został przekazany Jastrzębskiej Spółce Węglowej S.A.

W 2009 roku pałac odkupił prywatny inwestor i poddał go gruntownej renowacji, a także  zaaranżował wnętrza na nowo.

Pałac zamienił się w elegancki hotel, w którym  znajduje się 20 pokoi o wysokim standardzie. Na parterze mieści się recepcja oraz 5 pokoi gościnnych. Pomieszczenia te swoją kolorystyką i stylizacją nawiązują do 4 pór roku. Natomiast piąty pokój został przygotowany dla niepełnosprawnych gości. Pierwsze piętro pałacu zaadaptowane jest na potrzeby organizacji przyjęć okolicznościowych. Największa sala może pomieścić ponad 100 gości.  Dwie mniejsze sale to „damska” i „męska” przygotowane na bardziej kameralne przyjęcia. Większość pokoi znajduje się na 2 i 3 piętrze. Jest wśród nich pokój myśliwski z tzw. „spocznikiem”, pokój dla nowożeńców oraz apartament na poddaszu z widokiem na ogród. Wnętrza pałacu zostały wykończone i umeblowane. W piwnicy budynku znajduje się stylowa restauracja, która jest dostępna dla wszystkich mieszkańców.

Sam budynek  dostępny jest dla zwiedzających. Obiekt w pełni przystosowany dla potrzeb osób niepełnosprawnych.

Pałac do dziś stanowi niezwykłą kompozycję architektoniczną, unikatową w skali miasta.