Oficjalna strona miasta Jastrzębie-Zdrój

INFORMACJE O MIEŚCIE:
Jest to jeden z głównych ośrodków górniczych Republiki Czeskiej, który wraz z okolicznymi miastami tworzy przemysłową Kotlinę Ostrawsko-Karwińską. Odkrycie bogatych złóż węgla na tym terenie doprowadziło do szybkiego rozwoju Karwiny.
Najbliższe partnerskie miasto Jastrzębia-Zdroju, Karwina, sprzyja zarówno turystom zmotoryzowanym, jak i tym, którzy przyjeżdżają tam na rowerze. Dziś Karwina jest miastem liczącym ponad 56 000 mieszkańców i jednym z głównych ośrodków górniczych w Czechach. Osada nad Olzą, na historycznym Śląsku Cieszyńskim, powstała z połączenia miast Karwina i Frysztat oraz wsi Darków, Raj i Stare Miasto – dzisiejszych integralnych części miasta. Karwina to pod wieloma względami odpowiednik naszego miasta po drugiej stronie granicy - górnictwo, zabytkowe dzielnice ze wspaniałymi zabytkami i uzdrowisko. Wyjątkiem jest jednak fakt, że w Karwinie, a dokładniej w Darkowie, uzdrowisko działa do dziś. Lázně Darkov, czyli Darków Zdrój, jest obecnie częścią miasta, które zasłynęło dzięki założonemu w 1866 r. zakładowi uzdrowiskowemu. Warto również zobaczyć zabytkowy dom uzdrowiskowy wybudowany na początku ubiegłego wieku w centralnej części park zdrojowy. Nieopodal, nad rzeką Olzą, znajduje się jeszcze jeden rozpoznawalny element Karwiny i Darkowa - betonowy most Bohaterów Sokołowskich, będący poniekąd wejściem do kompleksu uzdrowiskowego.

 

Jadąc z uzdrowiska w kierunku centralnej części Karwiny nie można pominąć parku zamkowego Bożena Nemcova, gdzie znajduje się zabytkowa altana Larisch wykonana z materiałów z rozebranego grobowca Larisch - w tym cztery wspaniałe kolumny z piaskowca. Stąd już tylko kilka kroków do pałacu Fryštát. Wspaniały zamek karwiński był pierwotnie drewnianą warownią Piastów cieszyńskich. Odrestaurowany i przebudowany w wielu stylach, w końcu prezentuje się jako okaz budowli w stylu późnego klasycyzmu empirowego. Przylega bezpośrednio do rynku - centralnego miejsca Frysztatu, czyli części Karwiny, która do 1948 roku była samodzielnym miastem. W centralnej części placu znajduje się pięciometrowa fontanna z 1900 roku. Wokół placu znajdują się zabytkowe kamienice z bogatą ornamentyką z XVIII i XIX wieku oraz budynek XVI-wiecznego ratusza z kamienną wieżą . Na rynek prowadzi wiele urokliwych uliczek, takich jak Masarykovo namesti, Zamecka czy Fryštátska, które szczególnie wieczorem tworzą specyficzną atmosferę w tej części starego miasta.

W Karwinie znajduje się również wiele ciekawych budowli sakralnych. W pobliżu Pałacu Frysztackiego znajduje się XIV-wieczny kościół Podwyższenia Krzyża Świętego, który wraz z figurą św. Patryka z 1749 roku malowniczo komponuje się z sąsiednim pałacem. Warto również odwiedzić kościół św. Marka, ale przede wszystkim będąc w Karwinie warto odwiedzić niezwykłą atrakcję regionu. Kościół św. Piotra z Alkantary nie bez powodu nazywany jest często „czeską Pizą”, ponieważ w wyniku intensywnego wydobycia węgla w tym rejonie ziemia zaczęła się zapadać do tego stopnia, że ​​barokowy kościół przechylił się o 6,8° i jest dziś znany w Czechach jako najbardziej krzywy obiekt sakralny.


W Karwinie i okolicach jest mnóstwo wyjątkowych miejsc, a turyści spragnieni sportu i rekreacji mogą korzystać z wielu obiektów, które zostały zrekonstruowane. Letni basen z wieloma atrakcjami oraz kompleks wypoczynkowy Lodenice na ślepym zaułku rzeki Olzy to także znane mieszkańcom Jastrzębia obiekty sportowo-rekreacyjne.
 

 

Podpisanie umowy partnerskiej: 1 marca 1995 r.


INFORMACJE O MIEŚCIE:
Stanowi "sypialnię" dla Zagłębia Ostrawsko-Karwińskiego. Przez długi czas nic nie wskazywało na to, że na terenie kilku podcieszyńskich wsi (Szonów, Błędowice, Szumbark) powstanie wkrótce miasto. Miejscowa ludność utrzymywała się głównie z rolnictwa, a jej spokojny tryb życia kontrastował z atmosferą pobliskich miast i kolonii górniczych.


Miasto Hawierzów prawa miejskie otrzymało 4 grudnia 1955 roku, a więc jest niewiele tylko starsze od Jastrzębia-Zdroju. Podobnie jak u nas, budowa osiedli górniczych była głównym przyczynkiem do stworzenia na terenach wsi Szumbark, Błędowice Dolne, Sucha Średnia oraz Szonów miasta górników, czyli Havířova. Haviř w języku naszych południowych sąsiadów to po prostu górnik - w gwarze cieszyńskiej górnika określa się podobnie, mianem „hawiarza”. Ludzie odpowiedzialni za wybór nazwy dla nowo powstającej osady musieli mieć ciężki orzech do zgryzienia bowiem propozycje spływające do udziału w konkursie publicznym, były wręcz nieprawdopodobne i skomplikowane. Spośród nazw takich jak choćby: Budosociokolektivov, Gottwaldův Horníkov, Bezručovy Novoměstské Baně, a nawet Stalin zdecydowano się jednak na Hawierzów, w którym dziś po sąsiedzku warto odwiedzić kilka ciekawych miejsc.

Wycieczkę po tym 76-tysięcznym mieście warto zacząć od głównego placu zwanego hawierzowskim rynkiem. Náměstí Republiky jest zadbanym, dużym placem w centralnej części Hawierzowa. Znajduje się tu godna uwagi i dobrze widoczna brama ze źródłem i wahadłem. Nowy obiekt architektoniczny zdobiący dziś centrum miasta został wybrany przez mieszkańców w publicznym konkursie artystycznym w 2003 roku. Autorem dziewięciometrowego wahadła, które ma być symbolem upływającego czasu są Stefan Milkov i Karel Holub. Z tego miejsca najlepiej wyruszyć główną arterią miasta w kierunku dworca kolejowego bowiem właśnie przy ulicy Głównej (Hlavní třída) co rusz napotkać można na warty zwiedzenia obiekt. Duży fragment tej części miasta stanowi chroniona strefa zabytkowa Sorela. Centrum Hawierzowa, które wybudowane zostało w połowie XX wieku w stylu realizmu socjalistycznego, w 1992 roku ogłoszono strefą zabytkową, której dzisiejsza nazwa jest skrótem wspomnianego wyżej stylu. Tutaj warto zatrzymać się przy kinie Radość, który należy do najbardziej typowych obiektów tej zabytkowej strefy. To w ty miejscu w 1955 r. nadano miejscowości insygnia miejskie, natomiast dziś działa tu dom kultury. Kilkaset metrów dalej znajduje się kościół św. Anny, który wraz z zamkiem położonym po przeciwnej stronie świątyni wita wjeżdżających do centrum miasta od strony Ostrawy.


Wspomniany zamek to pałac zbudowany w stylu empire. Jego historia sięga już XV wieku, bowiem w tym miejscu znajdować miała się twierdza. W 1997 roku na skutek stopniowej dewastacji obiekt został poddany gruntownej restauracji. Zamek ponownie otworzył własne podwoje na początku 1998 roku i dziś prezentuje się znakomicie zwłaszcza w sąsiedztwie niewielkiego, lecz niezwykle malowniczego parku. Malownicza Łucyna, czyli rzeka przepływająca przez Hawierzów w 1992 roku została ogłoszona pomnikiem przyrody. Głównym przedmiotem tej ochrony jest nieuregulowany bieg rzeki, który prowadzi przez liczne zakola rzeczne w kilkumetrowych namuliskach błotnych. W ten sposób nieujarzmiona rzeka daje możliwość dalszego rozwoju meandrów rzecznych, które nieustannie zmieniają swoje położenie i kształt co jest dużą gratką dla pasjonatów wycieczek przyrodniczych. Sympatycy etnografii także znajdą tu coś dla siebie - Kotulova drevenka, czyli Chałupa Kotuli to jedna z najstarszych zachowanych drewnianych budowli ludowych na Śląsku Cieszyńskim. Ekspozycja w Chałupie Kotuli prezentuje wyposażenie wnętrz i sposób życia na przełomie XIX i XX wieku w środkowej części Śląska Cieszyńskiego.


Wszystkim odwiedzającym to urocze miejsce warto polecić na koniec jeszcze jedno wydarzenie – coroczne święto „Hawierzów w kwiatach”, które po raz pierwszy odbyło się w 1973 roku. Impreza przyciągająca tłumy nie tylko sympatyków florystyki to wielkie święto miasta podczas którego obejrzeć można m.in.: barwny korowód, tworzone bezpośrednio przez publicznością rzeźby i obrazy z kwiatów, ale także wziąć udział w licznych konkursach czy koncertach.

Podpisanie umowy partnerskiej: 12 kwietnia 1997 r.


INFORMACJE O MIEŚCIE:
To gmina we Francji w regionie Nord-Pas-de-Calais w departamencie Nord, który stanowi ważny okręg przemysłowy Francji, jaki rozwinął się w XIX wieku. Od drugiej połowy XX wieku trwa proces restrukturyzacji miejscowego przemysłu - zamknięte zostały nierentowne kopalnie, a rozwijane są nowe gałęzie przemysłu.


To miejscowość i gmina we Francji, w regionie Nord-Pas-de-Calais, w departamencie Nord – położona jest w północnej części Francji, nieopodal granicy belgijskiej.
To żywe i dynamicznie rozwijające się miasto, w którym kwitnie życie społeczne i gospodarcze, a wiele wyjątkowych stowarzyszeń działających m.in. w zakresie kultury i sportu dodaje dodatkowe impulsy do rozwoju miasta.

Tourcoing zamieszkuje prawie 94 tysiące mieszkańców – jest to czwarte co do wielkości miasto w regionie Nord - Pas-de- Calais. Jego powierzchnia zajmuje 3734 ha.
85 % powierzchni gminy Tourcoing znajduje się w strefie ochrony architektonicznej i urbanistycznej.

38,7 % ludności miasta to osoby poniżej 25 roku życia, a nieco ponad 16 % stanowią osoby powyżej 60 roku życia.

Miastami partnerskimi Tourcoing oprócz Jastrzębia-Zdroju są także: Mouscron (Belgia), Berlin Mitte, Bottrop, Mühlhausen (Niemcy), Rochdale (Wielka Brytania), Biella (Włochy) oraz Guimarães (Portugalia).

Tourcoing położone jest 10 kilometrów na północny-wschód od Lille, a do wielkich europejskich stolic – Paryż, Londyn, Bruksela czy Amsterdam - jest stąd mniej niż 300 km.

Do stolicy Francji pociągiem dojechać można w 1,5 godziny, a do Brukseli w ok. 40 minut natomiast do Lille podróż zajmie tylko 15 minut.

W Tourcoing funkcjonuje także metro oraz komunikacja tramwajowa – do Lille, w którym znajduje się port lotnicy, dojedziemy w ok. pół godziny. 

Podpisanie umowy partnerskiej: 14 grudnia 2007 r.

INFORMACJE O MIEŚCIE:
Miasto w północno-zachodnich Niemczech, w regionie Nadrenii Północnej-Westfalii.
Ibbenbüren to rozwijające się miasto gospodarcze. Rewitalizacja budynku w latach 1967-1985 zaowocowała nowoczesnym centrum z charakterystycznym „Placem Czerwonym” i „Starą Pocztą”.

Miasto Ibbenbüren znajduje się w północnej części Niemiec (Nadrenia i Westfalia) w pobliżu Münster i Osnabrück. Miasto o powierzchni 108,85 km2 i 51 000 mieszkańców jest dobrze skomunikowane koleją z drogą tranzytową, która łączy lotnisko Schiphol w Amsterdamie z Berlinem. Znajduje się 25 km na południe od międzynarodowego lotniska Münster / Osnabrück niedaleko Greven.
Ibbenbüren to rozwijające się miasto gospodarcze. Rewitalizacja budynku w latach 1967-1985 zaowocowała nowoczesnym centrum z charakterystycznym „Placem Czerwonym” i „Starą Pocztą”. Ważną rolę w mieście odgrywają również małe przedsiębiorstwa, których funkcja zaopatrzeniowa wykracza poza Ibbenbüren. Ibbenbüren stał się w ten sposób symbolem centrum gospodarczego i administracyjnego z rozwiniętym życiem gospodarczym. Ważną rolę w mieście odgrywa wydobycie węgla koksowego, wzbogaconego o antracyt. Pod tym względem Ibbenbüren jest jednym z najważniejszych miast w Niemczech. Oto niektóre z najgłębszych pokładów węgla w Europie (1545 ppm). Miasto od 1994 roku dąży do wzmocnienia sektora usług. Miastem zarządza burmistrz Heinz Steingröver i rada miejska, która ma 44 miejsca w administracji. Miasto Ibbenbüren współpracuje z miastami partnerskimi, takimi jak Gordon (Francja), Hellendoorn (Holandia), Prievidza (Słowacja) i Rosslau w Saksonii (Niemcy). Jastrzębie-Zdrój można porównać do Ibbenbüren ze względu na położenie geograficzne, otaczające je tereny zielone, odległość od centrum przemysłowego, a przede wszystkim aktywne wydobycie.

Jastrzębska Spółka Węglowa S.A., która współpracuje z Deutsche Steinkohle AG w sektorze wydobywczym, utrzymuje kontakt z miastem Ibbenbüren. W kwietniu 2006 roku do burmistrza Ibbenbüren zostało wysłane pismo wyrażające chęć zawarcia partnerstwa pomiędzy Ibbenbüren a miastem Jastrzębie-Zdrój na zasadzie partnerstwa miast. We wrześniu 2006 roku burmistrz Ibbenbüren napisał do niego, że jest zainteresowany współpracą z nim. Wyjazd studyjny do Ibbenbüren, w którym Marian Janecki, Burmistrz Jastrzębia-Zdroju, Tadeusz Sławik, Przewodniczący Rady Miejskiej oraz przedstawiciel Jastrzębskiej Spółki Węglowej S.A. uczestniczył. Podczas wizyty przedstawiciele miasta Jastrzębie-Zdrój mieli okazję poznać administrację miejską oraz miasto Ibbenbüren.

Podpisanie umowy partnerskiej: 15 maja 2009 r.


INFORMACJE O MIEŚCIE:
Prievidza na Słowacji jest piątym miastem partnerskim Jastrzębia Zdroju. 15 maja 2009 roku prezydent Marian Janecki oraz burmistrz Ján Bodnár złożyli uroczyście podpisy pod treścią umowy o partnerstwie. Tym samym strony zadeklarowały chęć współpracy i podejmowania niezbędnych kroków dla rozwoju przedsiębiorczości, ochrony środowiska, a także wymiany doświadczeń pomiędzy instytucjami i organizacjami w dziedzinie oświaty, sztuki, kultury, sportu i turystyki


Miasto Prievidza jest położone nad rzeką Nitrą w kraju trenczyńskim, u podnóża gór Straźowskich. Zajmuje powierzchnię 43,06 km2, liczba mieszkańców wynosi ponad 50 tys. Metropolia Górnej Nitry - Prievidza - jest miastem o bogatej historii, którą zapoczątkowała wspólnota zamieszkująca wzgórze Mariańskie. Kontynuowały ją grupy rzemieślników, którzy dzięki swoimi umiejętnościom i zręczności trwale zapisali się na kartach historii. Proces rozwoju i ważnych zmian społeczno-politycznych przyniósł Prievidzy wiele trudności, których szczytowym punktem była tzw. Aksamitna Rewolucja pod koniec lat osiemdziesiątych dwudziestego wieku. Przemiany te przyniosły ze sobą powiew wolności i demokracji. Pierwsze wolne wybory do samorządu miasta Prievidza odbyły się w roku 1990.


Miasto jest administracyjnym centrum regionu, w którym mieszczą się urzędy państwowe, dyrekcje znaczących przedsiębiorstw, przedstawicielstwa firm prywatnych, a także instytucje bankowe i finansowe oraz centrum oświaty, w tym szkolnictwa wyższego. Znajduje się tu wiele instytucji kulturalno-wychowawczych, społecznych i stowarzyszeń. W swoich granicach Prievidza posiada wiele terenów zielonych, którym zawdzięcza miano jednego z najbardziej zielonych miast na Słowacji. Jednocześnie jest miastem o największej powierzchni handlowej w przeliczeniu na liczbę mieszkańców, z wyraźnie zaznaczoną siecią handlową co świadczy o znaczącym udziale miasta w gospodarce nie tylko na szczeblu regionalnym, ale także krajowym.


Władzę w mieście sprawuje burmistrz - Katarína Macháčková oraz Rada Miasta. Prievidza nawiązała dotychczas stosunki partnerskie z następującymi miastami: Ibbenburen (Republika Federalna Niemiec), Śumperk (Republika Czeska), Luserna San Giovanni (Włochy), Valjevo (Serbia).


Kontakt z miastem Prievidza został nawiązany za pośrednictwem miasta Ibbenburen - od 2007 r. miasta partnerskiego Jastrzębia Zdroju. Pismem z 20.11.2007 r. burmistrz Prievidzy Jan Bodnar wyraził chęć nawiązania stosunków partnerskich z miastem Jastrzębie-Zdrój, zapraszając jednocześnie delegację z Jastrzębia-Zdroju do odwiedzenia Prievidzy w celu poznania się wzajemnie oraz podjęcia dyskusji na temat warunków nawiązania współpracy.


W odpowiedzi władze naszego miasta pisemnie wyraziły wstępną wolę nawiązania współpracy na zasadzie miast partnerskich oraz chęć odwiedzenia Prievidzy. Kontynuacją nawiązanych kontaktów był wyjazd studyjny do Pńevidzy w czerwcu 2008 r., w którym udział wzięli przedstawiciele władz miasta oraz Rady Miasta.

Podpisanie aktu współpracy: 28 sierpnia 2017 r.


INFORMACJE O MIEŚCIE:
Borszczów miasto na zachodniej Ukrainie, siedziba rejonu w obwodzie tarnopolskim. Odległe 105 km na południe od Tarnopola, 453 km na południowy zachód od Kijowa. Leży nad Niczławą.

Pierwsza wzmianka o miejscowości pochodzi z 1456 roku. W 1565 właścicielami byli Borszczowscy herbu nieznanego[2]. W 1629 roku Borszczów uzyskał prawa miejskie i herb Wazów – Snopek. Miasto w tym czasie posiadało wały obronne i znajdował się tu także zamek wzniesiony dla ochrony przed napadami Tatarów. W 1655 roku do Borszczowa wkroczyły wojska kozackie Chmielnickiego wraz z oddziałami rosyjskimi. W 1763 roku wzniesiono w miejscowości kościół św. Trójcy. Po I rozbiorze Polski miasto znalazło się w granicach Austrii i weszło w skład cyrkułu czortkowskiego. W 1785 roku władze austriackie potwierdziły prawa miejskie Borszczowa. W 1867 roku miasto zostało ustanowione siedzibą powiatu, co przyczyniło się do przyspieszenia jego rozwoju. Pod koniec XIX wieku funkcjonowały tu m.in.: fabryka odzieży, fabryka tytoniu i papiernia. 7 lipca 1919 roku miejscowość zajęły wojska polskie. W II Rzeczypospolitej miasto było siedzibą powiatu borszczowskiego w województwie tarnopolskim. Ze względu na bliskość granicy ZSRR w Borszczowie stacjonował batalion KOP „Borszczów”.


17 września 1939 roku do miasta wkroczyły wojska radzieckie, a 8 lipca 1941 roku miejscowość została zajęta przez wojska węgierskie. Od sierpnia 1941 władanie miasta przeszło w ręce okupacyjnej administracji niemieckiej. W czasie okupacji niemieckiej w Borszczowie istniało getto, do którego zwożono Żydów z pobliskich miejscowości. Do sierpnia 1943 roku zostali oni rozstrzelani na żydowskim cmentarzu w liczbie około 4,5 tysiąca.


W Borszczowie można obejrzeć kościół parafialny św. Trójcy z 1763 roku zbudowany na planie krzyża w miejscu dawnego zamku , pomnik Adama Mickiewicza z 1898 roku znajdujący się obok kościoła czy cerkiew Zaśnięcia NMP z 1886 roku. Wielu z pewnością zainteresują ruiny tutejszego zamku.