Liczba ludności Jastrzębia-Zdroju rosła w latach siedemdziesiątych w sposób lawinowy: z 24 395 mieszkańców w 1970 r. do 97 533 osób w roku 1979.
Miasto rosło w siłę. W tych latach wybudowano między innymi 30 pawilonów handlowych, 10 szkół podstawowych, 7 przedszkoli, 2 żłobki i 3 przychodnie. W 1978 r. z trzyletnim opóźnieniem rozpoczęto budowę dzielnicy VI. Oddano do użytku kolejne bloki przy ul. Złote Łany. W ramach czynów społecznych budowano: boisko sportowe w Szerokiej, wodociąg w Boryni oraz remizy strażackie w Moszczenicy i Szerokiej.
Dzięki aktywności Komitetów Osiedlowych Samorządu Mieszkańców (KOSM), zagospodarowane zostały tereny między blokami, posadzono kilka tysięcy krzewów ozdobnych i drzew. W młodym mieście przybywało dzieci. Budowano boiska do piłki nożnej, siatkówki i koszykówki. Najmłodsi cieszyli się przede wszystkim z wykonanych, także w czynie społecznym, placów zabaw. Odbiegały one wyglądem od obecnych. Zazwyczaj były to prowizoryczne karuzele spawane w garażu, huśtawki ze sznurka zawieszane na gałęziach czy zabawki przypominające pojazdy wykonane z kawałka drewna.
Z czasem na osiedlach stawiano bardziej atrakcyjne zabawki na wzór samochodów czy pociągów, montowano zjeżdżalnie i wymyślne domki. Współczesne - bezpieczne i trwałe place zabaw - nie przypominają tych sprzed lat. Teraz w naszym mieście na każdym kroku można spotkać skwery z urządzeniami zabawowymi. Prócz tradycyjnych z huśtawkami i karuzelami, są jeszcze place z trampolinami, tyrolkami (zjazd na linie) czy wodny plac zabaw. Na Ośrodku Wypoczynku Niedzielnego jest również plac zabaw dla osób z niepełnosprawnością.
Źródło: "Jastrzębie-Zdrój 1963-2013. Zarys historii młodego miasta" K.Kucia, U.Marcinowska
